شماره 21

بلاخره مرداد 97 هم رسید. سال پر استرسی را پشت سر گذاشتم. تجربه های زیادی هم بدست آوردم ولی یه چیزیو اقرار میکنم : دیگه کم آوردم ، دیگه خسته خسته شدم اونقدری که الان دارم اینا را مینویسم آرزو میکنم 13 مرداد دیگه اینجا نباشم

امروز عصر میرم فرخشهر. اونجا تنها و آخرین جاییه که میتونم بهش دل ببندم. خدای مهربونم مثه همیشه پشت و پناهم باش و کمکم کن. غیر تو هیچکسو ندارم.به قول یکی از بچه ها " خدایا یه مرگ بهت بدهکارمو هزاران آرزو طلبکار ، یا طلبمو بده یا طلبتو بگیر

امیدوارم دفعه دیگه بتونم خبرای خوبیو داشته باشم نه خبر بد.